Όσοι δεν μελετούν…τρώνε ξύλο

Σύμφωνα με τα όσα διαβάζουμε, η σημερινή ημέρα, είναι από τις πλέον κρισιμότερες με ένα Eurogroup έτοιμο να παίξει ξύλο με την Ελλάδα που ξύπνησε από τον “λήθαργο” και θυμήθηκε τα δικαιώματα της. Για υποχρεώσεις ούτε μια λέξη. Έτσι κι αλλιώς, αυτή η λέξη για τον Χ πάσα ένα μέσο Ελληνάρα, είναι ανύπαρκτη.

Έτσι φτάσαμε στη σημερινή ημέρα με τους εκπροσώπους της Ελλάδας να στέκονται “ξυπόλυτοι” στη γωνία, έχοντας πάρει ξεκάθαρη εντολή από τον λαό, να κουνήσουν το δάχτυλο τους στην Ευρώπη και να της θυμίσουν ότι χωρίς εμάς δε θα λεγόταν Ευρώπη!

Κοκόρια που εξυψώθηκαν σε ήρωες, από έναν λαό έτοιμο να εξυψώσει σε θέση ήρωα, τον οποιοδήποτε λέει ότι θα “τρίξει” τα δόντια του στους “κακούς” ξένους, υπενθυμίζοντας τους πως “εάν δεν υπήρχαμε εμείς, αυτοί θα ζούσαν ακόμα σε δέντρα και σπηλιές”.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ενός τέτοιου “ήρωα”, ήταν ο αείμνηστος Αντρέας Παπανδρέου με τα αμίμητα συνθήματα του για έξοδο από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ. Ήταν ο πρώτος διδάξας στο κούνημα του δαχτύλου, αλλά οι σημερινοί wannabe μιμητές του – πολύ περισσότερο δε ο πρωθυπουργός μας που ήταν ακόμα στις πρώτες τάξεις του δημοτικού όταν ο Παπανδρέου έκανε συνθήματα του την “αλλαγή” και το “Τσοβόλα δώστα όλα”, δεν τον φτάνουν ούτε στο μικρό τους δακτυλάκι.

Πως να τον φτάσουν άλλωστε, όταν – όπως φαίνεται – δεν τον έχουν μελετήσει καθόλου; Εάν τον είχαν μελετήσει έστω και στο ελάχιστο, δεν θα παρίσταναν σήμερα τα κριάρια σε αρένα με άγριους ταύρους.

Εάν τον είχαν μελετήσει, θα γνώριζαν πως ο Αντρέας Παπανδρέου, ήταν γεννημένος “πολιτικός” με ότι αυτό συνεπάγεται. Ήταν “ένας τετραπέρατος πολιτικός” και αυτό φάνηκε στον τρόπο με τον οποίο πλάνεψε έναν λαό ενώ ταυτόχρονα κατάφερε να στήσει την απόλυτη μηχανή καταδυνάστευσης του λαού, χωρίς ποτέ να χρειαστεί να έρθει σε ρήξη με την Ευρώπη.

«… Έχω τοποθετηθεί ότι κατά την άποψη μου, η ορθόδοξη θεωρία σχετικά με την συμπεριφορά της σύγχρονης καπιταλιστικής οικονομίας δεν είναι καν μια καρικατούρα στην αληθινή διάσταση των πραγμάτων. Υπάρχει μια εναλλακτική θεωρία – ένα διεξοδικό, συνεκτικό και αληθοφανές ανάπτυγμα – έτοιμο να την αντικαταστήσει; Θεωρώ πως όχι…. Θα συμβάλλω στην προσπάθεια να οικοδομήσουμε μια νέα σαφή και κατανοητή άποψη του σύγχρονου πατερναλιστικού καπιταλισμού…» (Αντρέας Παπανδρέου, από το βιβλίο του «Paternalistic capitalism» / 1972).

Εύκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος, ότι η σύγχρονη πατερναλιστική θεωρία περί καπιταλισμού, όπως την ευαγγελίστηκε ο Αντρέας Παπανδρέου, είναι το μοντέλο στο οποίο έχουμε καταλήξει σήμερα. Δηλαδή στην άσκηση απόλυτης εξουσίας του κράτους πάνω στον πολίτη με το πρόσχημα της προστασίας του. Μια πολιτική η οποία απέχει μακρά από την θεωρία του σοσιαλισμού. Μια πολιτική που όπως φαίνεται, δικαίωσε απόλυτα τον Ανδρέα Παπανδρέου έστω και μετά θάνατο. Μια πολιτική που οι σημερινοί κυβερνώντες δεν την μελέτησαν διεξοδικά πριν προσπαθήσουν να επαναφέρουν την λογική της σύγκρουσης με τα “ίδια συνδικάτα” χωρίς να υπολογίσουν ότι ο Αντρέας Παπανδρέου, δεν συγκρούστηκε ποτέ με αυτά.

Πάτησαν στην ανάγκη του νεο-Έλληνα για νεο-ήρωες που θα φέρουν αυτή τη χώρα, στη θέση που της αξίζει και που στο μυαλό του, αυτή η θέση δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της ηγέτιδας χώρας, μόνο και μόνο επειδή οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ονόμασαν την δύση Ευρώπη, την Ανατολή Ασία και την σημερινή Αφρική Λιβύη.

Έκαναν όμως ένα τραγικό λάθος…μπήκαν σε ένα παιχνίδι με κανόνες που δεν αλλάζουν, πείθοντας τους “εντός” ότι από την επομένη κιόλας των εκλογών, στο σκάκι ο λευκός βασιλιάς θα κάνει πάντα την πρώτη κίνηση και θα μπορεί να “τρώει” τον μαύρο βασιλιά στο άψε-σβήσε. Το χειρότερο όλων, είναι ότι κανείς από αυτούς που τους ψήφισαν, δεν στάθμισε το γεγονός ότι τα παλικάρια με το neo-rebel look, δεν είχαν δει ποτέ σκακιέρα στην ζωή τους.

Ενώ λοιπόν ο αείμνηστος Αντρέας Παπανδρέου στο πίσω μέρος του μυαλού του, είχε πάντα πως θα καταφέρει να κάνει την Ελλάδα υποχείριο των ξένων χωρίς να δημιουργήσει τριγμούς ούτε μέσα αλλά πολύ περισσότερο, ούτε έξω από τη χώρα, οι σημερινοί neo-rebel wannabe πολιτικοί που κλήθηκαν να κυβερνήσουν, στο πίσω μέρος του μυαλού τους, υπολόγιζαν σε “συμμαχίες” που – και καλά – θα γινόντουσαν η “γροθιά” ενάντια στην Γερμανία.

Το χειρότερο όλων, είναι πως το έκαναν με το “καλημέρα” σας και το τραγικό είναι, πως οι “σύμμαχοι” στους οποίους ήλπιζαν, όχι μόνο δεν συμμάχησαν μαζί τους, αλλά μετά τα χαμόγελα τους τράβηξαν και το χαλί κάτω από τα πόδια τους, ακόμα μια απόδειξη του πόσο αδιάβαστοι και πόσο μακριά από την πραγματικότητα είναι. Στην διεθνή πολιτικο-οικονομική σκακιέρα, δεν πας με την ελπίδα να βρεις συμμάχους, όπως επίσης δεν πηγαίνεις έχοντας ως κινητήρια δύναμη τα συνθήματα των Podemos ελπίζοντας ότι αυτοί θα πείσουν την κυβέρνηση τους να “συμμαχήσει” μαζί σου. Πολύ περισσότερο δε, ξεκαβαλάς το καλάμι και πηγαίνεις διαβασμένος.

Οι συμμαχίες κτίζονται βάσει κοινών συμφερόντων, τα οποία στην περίπτωση μας δεν υπάρχουν, καθώς τα προβλήματα της κάθε χώρας από αυτές στις οποίες ελπίζανε, αντιμετωπίζει εντελώς διαφορετικά προβλήματα από την δική μας. Επιπλέον, είναι χώρες που έχουν να επιδείξουν παραγωγή και βαριά βιομηχανία και πρόοδο, σε αντίθεση με εμάς που δεν έχουμε να επιδείξουμε τίποτα άλλο, πέρα από ένα κράτος που δεν παράγει τίποτα, που ζει με δανεικά και καταναλώνει μόνο με δανεικά.

Η Ευρωπαϊκή ένωση, δεν είναι σχολείο να την κλείσεις με μια κατάληψη, ούτε και το χωράφι για να δει ο κάθε κ. Βαρουφάκης εάν οι θεωρίες του μπορούν να ανθίσουν. Στην εποχή που ακόμα και ο αειθαλής Φιντέλ Κάστρο έχει αποδεχτεί το i-Pad ως εργαλείο, η αληθινή επανάσταση είναι να καταφέρεις να βγεις όσο πιο κερδισμένος γίνεται, παίζοντας το παιχνίδι με τους κανόνες που παίζεται.

Μπορούν οι κκ Τσίπρας, Βαρουφάκης και οι συν αυτώ σύντροφοι τους να βγουν από το όνειρο που ζει ο καθένας τους ξεχωριστά και να μάθουν τους κανόνες του παιχνιδιού; Πολύ φοβάμαι πως όχι και την ασχετοσύνη τους, θα την πληρώσουμε – όπως πάντα – μόνο εμείς. Όπως την πληρώσαμε και με τον ΓΑΠ που προσπάθησε να ανατρέψει εν μια νυκτί το κατεστημένο που είχε υφάνει ο πατέρας του με τόσο κόπο, προφανώς για να αποδείξει στον εαυτό του ότι ήταν ικανότερος του.

Εύχομαι όλοι όσοι έχουν σηκώσει τις παντιέρες της επανάστασης ενάντια στο “ξένο κατεστημένο”, πρώτον να έχουν μια ελάχιστη εμπειρία από ελεύθερο κάμπινγκ και από ύπνο σε δέντρα και σε σπηλιές και κατά δεύτερον να μπορούν να ξεχωρίζουν τα βρώσιμα χόρτα από τα αγκάθια, γιατί εάν φάμε την σφαλιάρα, οι παραπάνω γνώσεις θα είναι χρήσιμες, διότι τα “κοκόρια” που έστειλαν να παίξουν “ξύλο”, πήγαν χωρίς να μελετήσουν.

Π.Π.

Θερμή παράκληση όχι greeklish

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s