Παρελάσεις: ένα πανάκριβο επικοινωνιακό παιχνίδι

Παρέλαση. Μια καθαρά στρατιωτική τελετή, στην οποία γίνεται παρουσίαση / επίδειξη της ακμαιότητας, του εξοπλισμού και των γενικότερων δυνατοτήτων ενός στρατεύματος, για την τόνωση του ηθικού ενός λαού. Συνήθως συνδυάζονται με επετείους ιστορικών μαχών.

Για να συμπληρωθεί το όλο σκηνικό, οι παρελάσεις έχουν πάντα εορταστικό χαρακτήρα, γι’ αυτό υπάρχει και μια μπάντα που παιανίζει χαρούμενα εθνικο-στρατιωτικά ξεσηκωτικά εμβατήρια.

Το οξύμωρο…

Ειδικότερα η 28η Οκτωβρίου, είναι ημέρα πένθους όχι ημέρα χαράς. Είναι ημέρα βαθιάς σκέψης και περισυλλογής για όλα όσα οδήγησαν στον πόλεμο, στην κατοχή, στους νεκρούς, στην πείνα, στην εξαθλίωση, στις προδοσίες και σε έναν εμφύλιο σπαραγμό που ακολούθησε.

Αυτές οι μνήμες δεν μπορούν να εορτάζονται με χαρούμενα εμβατήρια όπως το «Ευζωνάκι» και ο «Ναύτης του Αιγαίου». Δεν εορτάζουμε λχ την απελευθέρωση της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα…εορτάζουμε μια “φράση” που ειπώθηκε από έναν δικτάτορα όχι για λόγους που είχαν να κάνουν με τον πατριωτισμό του, αλλά με τα οικονομικά συμφέροντα*.

Όποιος λοιπόν επιμένει ότι αυτές οι στρατιωτικές εκδηλώσεις, έχουν νόημα επειδή γίνονται προς «τιμήν» των πεσόντων για την ελευθερία, υποκρίνονται.

Σήμερα, φαινομενικά τουλάχιστον, ζούμε σε καιρό ειρήνης. Οι σύγχρονες μάχες στο Δυτικό ημισφαίριο του πλανήτη (όπου ανήκει και η Ελλάδα), δεν δίνονται με όπλα και σφαίρες, αλλά με επιτόκια και δάνεια που επίσης επιφέρουν δυστυχία, πείνα κ.α.

Οι σύγχρονοι πόλεμοι διευθύνονται μέσα από τα χρηματιστήρια και στόχο έχουν την κυριαρχία των εθνών με οικονομοτεχνικές τακτικές. Τα κλασικά όπλα έχουν πλέον πάρει την μορφή κρατικών επενδύσεων που στόχο τους έχουν να γονατίσουν οικονομικά τους λαούς που καλούνται να τα πληρώσουν.

Αυτά τα δεδομένα, από μόνα τους καθιστούν μια στρατιωτική παρέλαση προς επίδειξη δυνάμεων, ένα πανηγύρι χωρίς λόγο και αιτία. Ζούμε πλέον στην εποχή που έχουμε μάθει πολύ καλά το παιχνίδι της “γάτας” και του “ποντικού” ακόμα και με την κακή “γείτονα” χώρα που ναι μεν μας “ενοχλεί” πάντα – κατά μια περίεργη σύμπτωση – μόνο όταν τα εσωτερικά μας και τα εσωτερικά τους προβλήματα έχουν φτάσει στο ζενίθ.

Οι ελάχιστοι θερμοκέφαλοι που μπορεί να υπάρχουν και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, είναι ανίσχυροι να πράξουν το οτιδήποτε όταν και τα δύο “παιδεία παίζουν” στο ίδιο δωμάτιο και κάτω από τις αυστηρές οδηγίες του ίδιου “πατερούλη”.

Άρα προς τι η επίδειξη δυνάμεων μέσα από μια παρέλαση όταν μάλιστα ο λογαριασμός αυτής της επίδειξης, καταλήγει πάντα στις δικές μας πόρτες;

Εάν όπως άκουσα και σε μια συζήτηση, με τις παρελάσεις θέλουν να τιμήσουν και αυτούς που μας προστατεύουν από τους ελάχιστους θερμοκέφαλους, θα πω ότι δεν χρειάζεται να το κάνουν ξοδεύοντας τόσα εκατομμύρια για μια μέρα.

Εάν το κράτος θέλει να τιμήσει τους στρατιωτικούς, τους αεροπόρους της ΠΑ, τα μέλη του ΠΝ και τα σώματα ασφαλείας, σε ένδειξη αναγνώρισης των υπηρεσιών που προσέφεραν στους πολέμους, αλλά και σε ένδειξη αναγνώρισης που των υπηρεσιών που προσφέρουν σήμερα απέναντι σε όλους μας, ας μη τους έκοβε τους μισθούς. Αυτό θα κόστιζε πολύ λιγότερα στο κράτος από το κόστος των παρελάσεων.

Άρα ποιο το νόημα των παρελάσεων όταν η δικαιολογία της επίδειξης δυνάμεων και του εορτασμού μιας εποχής που την ακολούθησε ένα στυγερό αιματοκύλισμα δεν στέκουν;

Πανηγύρι – αυτό είναι το νόημα – που τα τελευταία χρόνια, εξευτελίστηκε από την ίδια την πολιτεία που αποφάσισε ότι οι παρελάσεις πρέπει να γίνονται prive καθώς γνωρίζουν πως οι στρατιώτες είναι οι μόνοι που θα “υποχρεωθούν” να τιμήσουν αυτούς που πλέον δεν τους τιμά κανένας!

Οι παρελάσεις πλέον, έχουν το νόημα ενός – ακόμα – επικοινωνιακού παιχνιδιού το οποίο συν τοις άλλοις, είναι πανάκριβο και γίνεται για να εξυπηρετήσει πολιτικούς λόγους και τίποτα περισσότερο.

Εάν οι πολιτικοί σε αυτόν τον τόπο θέλουν στ’ αλήθεια να τιμήσουν τους ήρωες και τους νεκρούς για την ελευθερία, μπορούν να το κάνουν με μια αληθινά ηρωική πράξη. Με το να ασχοληθούν με την Ελλάδα και όχι με την υστεροφημία τους.

Όποιος πολιτικός το κάνει αυτό, θα γίνει αληθινός ήρωας. Θα είναι αντάξιος αυτών των ηρώων που πέθαναν για να μπορούν σήμερα οι πολιτικοί, να τους παρίστανται σε γιορτές που πλέον τις έχουν μετατρέψει σε press conferences για δηλώσεις άνευ ουσίας και άνευ αξίας.

Π.Π.

*Από enikos.gr > Ποιος είπε το ΟΧΙ; Ο Μεταξάς; κλικ εδώ

Θερμή παράκληση όχι greeklish

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s