Τα παράδοξα της ανεργίας.

Με αφορμή ένα σχόλιο που διάβασα σε ένα άρθρο του capital.gr, συνειδητοποίησα ότι τα πραγματικά νούμερα της ανεργίας πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερα αυτών που γνωρίζουμε.

Όπως πολύ σωστά αναφέρει ο σχολιαστής:

Ας μην ξεχνάμε ότι οι άνεργοι ή υπό-απασχολούμενοι Ελεύθεροι Επαγγελματίες και Επιτηδευματίες δεν μετριούνται στους ανέργους και είναι πάρα πολλοί. Όσοι προέρχονται από την Οικοδομή και το Εμπόριο και δεν ήταν στο καθεστώς του ΙΚΑ, αλλά ήταν αυτοαπασχολούμενοι, ποτέ δεν μετρούσαν στην ανεργία. Θεωρούνταν ότι έχουν εργασία και δεν μπορούν εύκολα να αποδεσμευτούν ή να κλείσουν την δραστηριότητά τους. Στην πραγματικότητα μπορεί να είναι σε χειρότερη κατάσταση από τους ανέργους γιατί χρεώνονται Φόρους και Εισφορές, χωρίς να έχουν αντικείμενο ή χωρίς την δυνατότητα να δημιουργήσουν εισόδημα και δεν εμφανίζονται σε καμιά ευπαθή ομάδα. Τους υπολογίζω σε 700.000 και αυτό καθιστά το πρόβλημα πολύ μεγαλύτερο”. (κλικ εδώ για το σχόλιο)

Σε αυτό το σημείο θα προσθέσω μια σημείωση: κανονικά στους ανέργους θα πρέπει να προσμετρώνται και όσοι εργάζονται αλλά δεν πληρώνονται ή πληρώνονται με κάποια μικρά ποσά έναντι αμοιβής. Για να μην πω κάτι ακόμα πιο βαρύ, πως γι’ αυτούς που δεν είναι λίγοι, θα πρέπει να δημιουργηθεί μια νέα κατηγορία, αυτή των σκλάβων!

Τα νούμερα είναι αποκαρδιωτικά από κάθε άποψη και η πραγματική κατάσταση ακόμα πιο αποκαρδιωτική.

Ας δούμε όμως τώρα μια άλλη πλευρά του θέματος ανεργία.

Σε αυτό το σημείο θα γυρίσω τον χρόνο πίσω – περίπου δέκα χρόνια, όταν ως διευθυντικό στέλεχος εταιρείας, προσπαθούσα να βρω προσωπικό και μάλιστα πτυχιούχους. Στην πραγματικότητα περισσότερες πιθανότητες είχα να κερδίσω το Λόττο και το Τζόκερ μαζί, από το να βρω έναν άνθρωπο προσγειωμένο. Τα πτυχία κάνανε παρέλαση και μαζί με αυτά κάνανε παρέλαση και οι τρελές απαιτήσεις. Νέα παιδιά, χωρίς άλλη εμπειρία, πεπεισμένα – φαντάζομαι κυρίως από το σπίτι τους – ότι το πτυχίο από μόνο του λειτουργούσε ως μαγικό κλειδί που ανοίγει την πόρτα του παραδείσου, να ζητάνε τρελά λεφτά και να κάνουν ερώτηση σχετικά με το αυτοκίνητο που θα τους διέθετε η εταιρεία!

Τώρα θα γυρίσω τον χρόνο πίσω αλλά μόλις πριν τέσσερα χρόνια. Σε μεγάλη επαρχιακή πρωτεύουσα αναζητούσαμε να βρούμε υπαλλήλους. Εφόσον οι αγγελίες δεν απέδωσαν, κάναμε μια προσπάθεια να αναζητήσουμε λύση στον ΟΑΕΔ. Ούτε και αυτή η προσπάθεια τελεσφόρησε. Έτυχε να γνωρίσουμε μια υψηλά ιστάμενη στον εκεί οργανισμό και πάνω στην συζήτηση της εκφράσαμε την απορία μας. Η απάντηση της ήταν: δεν είστε από εδώ γι’ αυτό δεν ξέρετε. Εδώ δεν έχουμε ανέργους, δυστυχώς έχουμε άεργους. Πάνε μια εβδομάδα στην δουλειά και μετά εξαφανίζονται εφόσον πληρωθούν μέχρι κεραίας! Για την ιστορία, δεν ήμασταν η μόνη εταιρεία στη συγκεκριμένη πόλη που αντιμετώπιζε αυτό το πρόβλημα.

Αναρωτιέμαι λοιπόν τώρα, όλοι αυτοί που το 2004 και το 2010 είτε είχαν ανεβασμένο τον πήχη πολύ ψηλά, είτε απλά είχαν βρει τον μήνα που τάιζε τους εννιά, τι να έχουν απογίνει; Είναι μέσα σε αυτούς που διαμαρτύρονται; Και αν ναι, μήπως θα έπρεπε να τους εξαιρέσουμε από τα νούμερα της ανεργίας, καθώς προσβάλλουν τους πραγματικούς άνεργους;

Άρθρο από την Καθημερινή στις 26-5-2012:

«Στις αρχές της άνοιξης η Ένωση Νέων Αγροτών Ημαθίας, που αριθμεί εκατόν σαράντα παραγωγούς με μερικές χιλιάδες στρέμματα ροδακινιές, απηύθυνε πανελλαδικό κάλεσμα ζητώντας Έλληνες εργάτες για τη φετινή συγκομιδή του ροδάκινου. Η ανταπόκριση υπήρξε απογοητευτική: μέχρι χθες μόνον οχτώ άτομα από την Κρήτη, την Κοζάνη και τη Βέροια είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον»!

«Δίνουμε μεροκάματο είκοσι τρία ευρώ για εξαήμερη εργασία, με εξασφαλισμένο φαγητό και διαμονή και ένσημα ΟΓΑ, εφόσον δεν υπάρχει ασφάλιση. Η δουλειά είναι για τέσσερις μήνες και συνολικά ο κάθε εργαζόμενος θα έφευγε από το χωράφι με τρεις έως τέσσερις χιλιάδες ευρώ στην τσέπη του. Δυστυχώς ο αριθμός των αιτήσεων είναι περίπου μηδενικός» λέει στην «Κ» ο πρόεδρος της Ένωσης Νέων Αγροτών Ημαθίας, κ. Νίκος Αγγελόπουλος. (κλικ εδώ για το άρθρο)

Ερχόμαστε στο 2014, τρεις μήνες πριν (Ιούνιος)

Δημοσιεύουμε τέσσερις αγγελίες για συγκεκριμένες θέσεις (όλες απαιτούσαν πτυχίο). Αναρτούμε τις αγγελίες στο site της εταιρείας, στα κοινωνικά δίκτυα και σε κάποια site του εξωτερικού. Με εξαίρεση την μια θέση που απαιτούσε την άριστη γνώση της Αραβικής γλώσσας και που γνωρίζαμε ότι θα μας δυσκολέψει υπερβολικά, οι άλλες τρεις θέσεις αφορούσαν ειδικότητες που περιμέναμε ότι θα γεμίσουμε από βιογραφικά.

Ο απολογισμός: μόνο ένα βιογραφικό από Ελλάδα, παντελώς άσχετο σε σχέση με τις απαιτήσεις μας. Έξι βιογραφικά από Αγγλία, δύο από Γερμανία. Το ένα εκ των έξι βιογραφικών από Αγγλία κάλυπτε πλήρως και την θέση που απαιτούσε Αραβικά. Όπως είπε και μια συνεργάτιδα από το εξωτερικό, “στην Ελλάδα από ότι φαίνεται οι πτυχιούχοι βρίσκονται σε τόσο υψηλό επίπεδο, που μπορεί να μη συμβιβάζονται με κάτι λιγότερο από θέση καθηγητή πανεπιστημίου”.

Σίγουρα τα παραπάνω παραδείγματα δεν είναι και το καλύτερο δείγμα για να βγάλει κάποιος ασφαλή συμπεράσματα, αλλά δεν παύουν να εγείρουν και πολλά ερωτηματικά.

Μη ξεχνάμε επίσης, ότι η Ελλάδα είναι και η χώρα που το παράδοξο έχει καταργήσει την κοινή λογική σε πολλαπλά επίπεδα. Πάρτε παράδειγμα την ιστορία με γνωστή αεροπορική εταιρεία που στην πρόσκληση για πρόσληψη προσωπικού, κάνανε ουρές κι ας γνώριζαν ότι η πολιτική της λέει “για να σε προσλάβω θα με πληρώσεις”!

Κανένας δεν αμφισβητεί ότι υπάρχει μεγάλη ανεργία και μάλιστα το μεγάλο πρόβλημα βρίσκεται στις ηλικίες ανάμεσα στα 45-60, όπου τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο και λόγω ηλικίας και λόγω υποχρεώσεων (βλέπε οικογένεια).

Μήπως όμως θα έπρεπε να γίνει κάτι να χωρίσει η ήρα από το σιτάρι και εδώ για να δούμε επιτέλους πόσοι μας δουλεύουν και πόσοι τραβάνε ζόρια φορτωμένοι και αυτούς που δεν θέλουν να δουλέψουν;

Έχει κάνει άραγε ο ΟΑΕΔ διασταύρωση στοιχείων για να δει πόσοι από τους εγγεγραμμένους ανέργους είναι ουσιαστικά άεργοι με δυνατότητα να ζήσουν αξιοπρεπώς και στερούν επιδόματα από αυτούς που τα έχουν αληθινά ανάγκη;

Έκανε ποτέ έλεγχο σε συνεργασία με την εφορία να μαζέψει όλους αυτούς που δουλεύουν με “μαύρα” κατ’ οίκον (καθηγητές πάσης φύσεως, κυρίες που φυλάνε παιδιά, μανικιουρίστες, κομμωτές, κλπ) και πέρα από τους διαφυγόντες φόρους να δουν πόσοι από αυτούς είναι και δηλωμένοι στο ταμείο ανεργίας;

Ζητάω πολλά. Το ξέρω, όπως επίσης ξέρω πως στην χώρα των αντιφάσεων και του παράδοξου, όλα αυτά φαντάζουν αστεία. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια και με αυτή θα πορευτούμε μέχρι να μπει το οριστικό λουκέτο.

Π.Π.

Θερμή παράκληση όχι greeklish

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s