Η θεωρία του μισοάδειου και του μισογεμάτου ποτηριού

hehfΟι άνθρωποι, όταν θέλουν να ξεπεράσουν κάποιες καταστάσεις με τις οποίες δεν θέλουν να ασχοληθούν λόγο του ότι τους είναι ενοχλητικές, έχουν τον μαγικό τρόπο να εφευρίσκουν διάφορες δικαιολογίες. Μια από τις πλέον διαδεδομένες και κοινές δικαιολογίες, είναι η θεωρία με το μισοάδειο και το μισογεμάτο ποτήρι. Μια θεωρία που κατά την άποψη μου, είναι λάθος.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι το νερό μέσα στο ποτήρι, αντιπροσωπεύει τις δυνατότητες μας και το ποτήρι την θέση μας μέσα στο περιβάλλον στο οποίο δρούμε βάσει των δυνατοτήτων που έχουμε.

Εάν δείξουμε το ποτήρι με το νερό μέχρι τη μέση σε έναν πεσιμιστή, θα δει το ποτήρι μισοάδειο και θα αισθανθεί λυπημένος που δεν είναι γεμάτο. Εάν το δείξουμε σε έναν οπτιμιστή, θα πει ότι το ποτήρι είναι μισογεμάτο και θα χαρεί. Και οι δύο θα ερμηνεύσουν την ποσότητα του νερού μέσα στο ποτήρι, αλλά – και οι δύο – κάνουν λάθος γιατί αγνοούν το ποτήρι και τον συμβολισμό του.

Παίρνοντας σαν δεδομένα στο παράδειγμα μας τις ικανότητες μας (το νερό) σε σχέση με την θέση μας μέσα περιβάλλον δράσης (το ποτήρι), οι περισσότεροι αρνούνται να καταλάβουν ότι για να γεμίσει το ποτήρι χρειάζεται δράση. Χρειάζεται να προστεθεί περισσότερο νερό, άρα να αυξηθούν οι ικανότητες μας σε σχέση με το περιβάλλον στο οποίο δρούμε. Αυτό που έχω παρατηρήσει, είναι πως οι περισσότεροι τοποθετούν τις ικανότητες τους σε λάθος περιβάλλον και απλά περιμένουν να ικανοποιηθούν οι ανάγκες τους με έναν μαγικό τρόπο και όταν αυτό δεν γίνεται, καταλήγουν στη θεωρία του μισοάδειου και του μισογεμάτου ποτηριού.

Πριν από μερικά χρόνια, είχα μια συνάντηση με έναν επιχειρηματία που με πονοκεφάλιασε επιμένοντας στην θεωρία του μισοάδειου ποτηριού που ότι και να κάνει δεν γεμίζει με τίποτα. Βρισκόμασταν σε μια καφετέρια και μου ήταν αρκετά εύκολο να προχωρήσω στο εξής απλό “παραστατικό” παράδειγμα. Ζήτησα δύο ποτήρια. Ένα του νερού και ένα μικρότερο. Έριξα νερό στο μικρό ποτήρι μέχρι να γεμίσει και μετά το άδειασα μέσα στο ποτήρι του νερού. Έφτασε περίπου μέχρι τη μέση. Του είπα: το νερό είσαι εσύ και οι δυνατότητες σου. Το ποτήρι είναι η αγορά που θέλεις να την “γεμίσεις” για να είσαι ευχαριστημένος. Βλέπεις συνέχεια το ποτήρι μισοάδειο. Αυτό συμβαίνει γιατί είτε προσπαθείς να προσεγγίσεις μια αγορά με δυνατότητες που δεν φτάνουν, είτε γιατί δεν κάνεις κάτι για να αυξήσεις τις δυνατότητες σου προκειμένου να “γεμίσεις” το ποτήρι / αγορά. Άρα μήπως δεν φταίει το ποτήρι;

Μετά γύρισα το νερό και το άδειασα μέσα στο μικρό ποτήρι το οποίο γέμισε. Του είπα: αν σου δείξω αυτό το ποτήρι, θα συμφωνήσεις ότι είναι γεμάτο, άρα αυτό πρέπει να σε κάνει να αισθάνεσαι ευχαριστημένος. Εάν δεν σου αρέσει η ιδέα του μικρού ποτηριού και επιμένεις να θέλεις να γεμίσεις το μεγάλο ποτήρι, βάλε περισσότερο νερό, αύξησε τις ικανότητες σου. Το μεγάλο ποτήρι δεν θα γεμίσει από μόνο του αν εσύ δεν κάνεις κάτι. Εάν δεν μπορείς να το κάνεις, μείνε με το μικρό ποτήρι που θα είναι μόνιμα γεμάτο.

Το πρόβλημα με αυτή τη θεωρία, βρίσκεται στο ότι όλοι κοιτάνε την στάθμη του νερού σε σχέση με το ποτήρι, ενώ θα έπρεπε να κοιτάνε το μέγεθος του ποτηριού σε σχέση με το νερό που διαθέτουν.

Δεν υπάρχουν μισοάδεια και μισογεμάτα ποτήρια. Υπάρχει μόνο η διάθεση να επιλέγουμε πάντα το σωστό ποτήρι σε σχέση με το νερό που διαθέτουμε κάθε φορά. Το να θέλουμε να γεμίζουμε μεγαλύτερα ποτήρια δεν είναι λάθος. Είναι μια λογική και υγιής ανάγκη, αρκεί να ξέρουμε πως να το κάνουμε και να μην έχουμε την απαίτηση να γεμίσουν από μόνα τους.

Θερμή παράκληση όχι greeklish

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s